محسن چاوشی - شبی که ماه کامل شد

<p>بباف مویت را، مگر مرا آن مو طناب دار شود</p><p>مرا بکش بالا، چنان که عاطفه ات، جریحه دار شود</p><p>مرا بخندان ای، مرا بگریان ای، که مرده ایست قلیل</p><p>کسی که حاضر نیست، نه شادمان شود و نه سوگوار شود</p><p>کسی به شدتِ تو، به صخره ام کوبید، و من فرو رفتم</p><p>به قعر دریا ها، که قعرِ دریا ها پُر از مزار شود</p><p>بباف دارم را، و روزگارم را، سیاه کن آنگاه</p><p>مرا بکِش بالا، چنان که خرخره ام، جریحه دار شود</p><p>علاجِ دلتنگی، زیارت است و غم است، و ناامید شدن</p><p>جهان مگر با غم، به ناامید شدن، امیدوار شود</p><p>به دستِ مرگ مگر، تو را هوس نکنم</p><p>که زنده ایست علیل، گناهکاری که</p><p>به توبه میخواهد، درست کار شود</p><p>زبان چموشِ من است، بگو پیاده شود</p><p>کسی که میترسد، گوش قطارِ من است</p><p>به هر که سیلی نیست، بگو سوار شود</p>